W niniejszym artykule dokonano analizy ewolucji roli cyberprzestrzeni w rosyjskiej myśli strategicznej, ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji bezpieczeństwa informacyjnego. W przeciwieństwie do zachodnich definicji cyberbezpieczeństwa, koncentrujących się głównie na ochronie infrastruktury technicznej, rosyjskie podejście, wyrażone m.in. w doktrynie bezpieczeństwa informacyjnego z 2016 r., integruje aspekty techniczne z informacyjno-psychologicznymi. Autor stawia tezę, że dla Federacji Rosyjskiej cyberprzestrzeń jest kluczową domeną walki o suwerenność państwową oraz narzędziem przeciwdziałania zagrożeniom dla stabilności ustrojowej i kulturowej. W pracy omówiono procesy legislacyjne, takie jak ustawa o „suwerennym internecie”, oraz metody wykorzystywania technologii cyfrowych do prowadzenia operacji hybrydowych. Przeprowadzona analiza wykazuje, iż rosyjska percepcja cyberprzestrzeni osadzona jest w paradygmacie wojny informacyjnej, co wymusza dążenie do autarkii technologicznej i systemowego uszczelniania kontroli nad krajowym obiegiem danych.