Celem niniejszego opracowania jest teoretyczna analiza zjawiska odporności psychicznej funkcjonariuszy służb mundurowych w kontekście ich gotowości operacyjnej i skuteczności działania. Odporność psychiczna została przedstawiona jako kluczowy zasób adaptacyjny umożliwiający utrzymanie równowagi emocjonalnej i poznawczej, podejmowanie trafnych decyzji oraz skuteczne współdziałanie w zespołach zadaniowych. W oparciu o przegląd literatury oraz wyniki dostępnych badań omówiono źródła stresu w służbach mundurowych, konsekwencje jego przewlekłego oddziaływania oraz mechanizmy radzenia sobie, ze szczególnym uwzględnieniem strategii zadaniowych i roli wsparcia społecznego. Wskazano również na systemowe znaczenie odporności psychicznej w budowaniu sprawności instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne. Artykuł kończy się zestawem rekomendacji praktycznych, dotyczących wzmocnienia psychicznego funkcjonariuszy poprzez działania szkoleniowe, organizacyjne i profilaktyczne.