Bezpieczeństwo transportów materiałów niebezpiecznych w logistyce wojskowej stanowi element systemu bezpieczeństwa państwa, ponieważ obejmuje zagadnienia operacyjne, organizacyjne, prawne i informacyjne oraz wiąże się z ryzykiem o potencjalnie szerokich skutkach społecznych i środowiskowych. Celem artykułu jest analiza uwarunkowań bezpieczeństwa tych przewozów w ujęciu systemowym, ze szczególnym uwzględnieniem zarządzania danymi oraz zastosowań sztucznej inteligencji jako narzędzi wspierających ocenę ryzyka i proces decyzyjny. Rozważania osadzono w ramach regulacyjnych, wynikających z dyrektywy 2008/68/WE i reżimów ADR/RID/ADN, implementowanych w Polsce ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, oraz w podejściu do zarządzania ryzykiem zgodnym z ISO 31000. Wykazano, że dane lokalizacyjne, planistyczne i zdarzeniowe należy traktować jako zasób bezpieczeństwa: ich kompletność, spójność, aktualność i integralność determinują skuteczność monitoringu oraz jakość decyzji w warunkach podwyższonego ryzyka. Zastosowanie metod sztucznej inteligencji umożliwia automatyczną analizę dużych zbiorów danych, wykrywanie anomalii i wsparcie predykcji zagrożeń, jednak nie eliminuje nadrzędnej roli człowieka w interpretacji informacji i ponoszeniu odpowiedzialności za decyzje bezpieczeństwa. Studium przypadku oparte na macierzy ryzyka wskazuje, że najwyższe poziomy ryzyka w scenariuszu wojskowym wynikają często z przerw i niespójności danych oraz opóźnień i błędów decyzyjnych, a nie wyłącznie z awarii technicznych. Wnioski podkreślają konieczność rozwijania spójnego, rozliczalnego modelu bezpieczeństwa, w którym AI pełni funkcję wsparcia analitycznego, zintegrowanego z procedurami, obiegiem informacji i kompetencjami personelu.